توی خواب و بیداری بودم همین که نتایج انتخابات رو از تلویزیون شنیدم از جام بلند شدم و آمدم جلوی تلویزیون . ماتم زد . انگاری دنیا رو سرم خراب شد . به کی باید گفت ... ؟؟؟ این همه اختلاف در نتایج ، باور کردنی نیست . چگونه می خواهند جواب پس دهند .                                                                                        

صبح روز بیست و سه خرداد بدترین صبح روز زندگیم .                                                                        

 

 

 

خود را گم کرده ام ... خود را در ظاهرم می گردم ... خود را در هم سن و سال های خود می گردم ... خود را در وجود تو می گردم ... ولی خبری از خودم نیست ،انگار گم شده ام . خود را نمی شناسم . نمی دانم از خودم چه چیزی می خوام ... نمی دانم چه چیزی و چه کسی را دوست دارم ... اگر دوست دارم . چرا دوست دارم ... ؟؟؟ نمی دانم آیا ارزش بودن دارم یا نه ... ؟

از شلوغی خسته شدم . سه روز که دانشگاه هستم و موقعی که میام خونه آن چنان وا میرم که حس و حال هیچ کاری رو ندارم . روز های هم که هستم یا نرگس میاد و با اون زن عمو گفتن هاش حوصلم رو سر می بره . دوشنبه ها که فاطمه میاد همراه با دوتا دختراش ( بهار و باران ) .

از اون طرف هم مامان و آقا جان تصمیم گرفتن دوباره برگردند اردبیل . هر چقدر وقت تنگ تر میشه دلم هم تنگ تر میشه . مامانی دلم برات تنگ شده بیشتر از یک هفته میشه که ندیدمت . قربونت بشم ... دختر دل نازکت سارا ...

خیلی دوستون دارم .